دلنوشته ها من

ـگی مهـــــم نیستــــــــ امـــــا اســـمشــــو وقتــــی میشنــــوی داغ دلتـــــ تـــــازه میشــــه…مــیــــگی مهـــــم نیستــــــــ امــــا تــــا بهـــش فکــــر میکنـــی اشـــک تـــوی چشمـــات جمــع میشــــه…مــیــــگی مهـــــم نیستــــــــ امـــا در تنهــــایی همـــش بــــاهـــاش حـــرفـــ میـ دلنوشته ها من...

نفس كشيدن از جايی سخت میشه، كه نخوای با سرنوشتت كنار بيای. اونجاست كه میفهمی جنگيدن با تقدير، آدم رو افسرده میكنه.

يه روزی كه خيلی هم دور نيست، میشينی زندگيت رو جمع و تفريق میكنی و میبينی، يه عالمه آرزو روی دستت مونده. با يه دنيا حرف كه توی اين سالها، دونهدونه توی خودت ريختی.

ظلم يعنی، «تقديرِ»آدمايی كه سهم هم نبودن، اما خيلی اتفاقی به هم برخوردن، تا با يه دنيا حسرت اسم همديگه رو به گور ببرن.

دلنوشته ها من...